Üzgünüm…!!
Üzgünüm dedin bana tüm olanlar için böyle olmasını istememişsin üzgünmüşsün…
ßen ne olucagım bana verdiğin sözler nolucak dediğimde üzgünüm başkasını seviyorum dedin..
ßeni başkası için bırakmamışsın ama başkasını seviyomuşsun..
Hayatımı mahfetti beni benden ettin…Ama böle olsun istememişsin üzgünmüşsün…Sadece üzgün..
ßöle olması gerekiyormuş..ßana böyle söylemiştin yani benim ne hissettiğimi önemsemeden…

ßenimle işlediğin günahlarıda taşıyabilirmişsin zaten çok günahın varmış senin…ßöyle söylemiştin…
ßenim ßu günahın altında nasıl ezildiğimi ßilmeden…ßilsende umursamadan..
Artık konuş hep susucakmısn dediğimde evet hep susucam demiştin..
ßenim içimdeki avaz avaz çığlıkları duymaktan kaçarak ve sormadan son isteğimi ardına bakmadan kaçarak..
Sanki daha bi kaç ay önce yeminler ettiğin, günleri sayarak, koşarak asla vazgeçemem ,asla ayrılamam dieyerek sarıldığın sevgilin
ben değilmişim gibi.
Gelirken nasıl hızlıysa adımlarn giderkende öyleydin halbuki insanlar veda ederken yavaş olurlar arkalarına birkezde olsa bakarlar..
Sen bunu bile beceremedin….
ßana Günahların en ağırını bırakarak gittin…
Ama iyi oldugu gittiğin ve bida gelmediğin….Çünkü; ßen zaten vicdanı olmayan bi adamla mutlu olamazdım..Daha fazla kendimi kandıramazdım..
Ve Üzgünüm ki !! artık bende seni sevmiyorum….