Gecem soğuk_!

Odam sensiz_!

Ümitler bitmiş_!

Kadehimde şarap bitmiş, hayalin gitmiş_!

Anlar vardır, şarkılarda buldurur matemi_!

Sözler bir yana dursun, ritimler bile acıtır içini.
Kanatır kapanması zor yaralarını, her bir enstrüman sesi.!
Oysa yaraların kabuk bağlamaya yüz tutmuştur..
Bir şarkı duyarsın bir yerde..
Her bir söz çarpar darbeyle,her bir enstrüman sesiyle açılır kabuklar..
dilindeki çığlıklara, ahlara aldırmazlar.!

Ve sen içinde sorguya başlamışken.. şarkıda tınılarıyla acıtır bir yandan,
bir yandan da sorguna eşlik eder:

Dağlar mı, yollar mı, denizler mi engel_?

Neden_? Neden gelmez oldun_?

Eller mi, diller mi, sözlerim mi engel_?

Neden_? Neden gelmez oldun_?

Sorgular vardır, sadece kanatır!Asla cevap buldurmaz.!

Sorular,sorular, sorular..
Cevabı yok, muhatabı yok ve hatta soranınının aynada bir sureti bile yok.!
Devam edip gider sorgu, tâki yaranın kanı dışına sızıpta,
sol yanın kızarana kadar.!
Umudunu bir hışımla alırsın avucuna, elini götürürsün zorlukla sol yanına, ama
kanın akmaya devam eder..
Beliki acının dinmeye niyeti yoktur.!
Umut tuz misali kanatırda, bir merhem “O”dur kapanacak yarana.!

Zaman durdu, gökyüzünden yıldırımlar düşerken..

İçimdeki yağmur dindi, yoruldum beklemekten.!

Izdıraplar vardır, söyletir, “O” duymasada gecelerine seslenir.!

Derken biter son enstrümanın son darbesiyle matem..
katılırsın çığlık atarcasına tekrar edersin can havliyle..
Yeter artık bitsin.!
Yoruldum Beklemekten!!!!!! dersin.

Geceler/Anlar/Sorgular/Izdıraplar vardır da bir tek “O” yoktur işte.!

Birde içini yaza yaza dökemediğini anlayıp, acına eşlik edecek görüntüler
bulmak vardır!