Ben de bir masal yaşadım…

Belki de bunun içindi bu kadar güzel olması… Nasıl istiyorsak öyle yazdık çünkü, kuralları yoktu, bilindik cümleleri yoktu… Kendi dilimizi, kendi kurallarımızı bulduk zamanla… Başkalarının anlamasını, onaylamasını beklemedik, istemedik de zaten bunu… Sadece sen ve ben vardık bu masalda…

Bir sonu olmayacağından, kötü kalpli cadılara da gerek duymadık, uzak ülkelerden gelip bizi kurtaracak şövalyelere de… Sadece sen ve ben…. Yazdık ve yaşadık…

Aşk sadece masallarda yaşanıyordu çünkü…

Öyle dediler…

Mavi bir ülke kurduk önce kendimize… Herkesin bildiği, tanıdığı bir yeri bir ülke yaptık, bir masal ülkesi… Herkesin evi vardı bizimse bir masal ülkemiz… Orada yaşadık bu sevgiyi… Belki ondandı her şeyin sihirli oluşu… Gerçeğin içinden hiç çıkmadık aslında ama, o gerçekliği de yaşamadık…

Hepsi çok güzeldi…

Sen, ben, biz, masalımız, ülkemiz…

Hep gökten üç elma düşeceğinden korktuk… Kaçınılmaz bir son gibi bekledik bu masalın sonunu da… Ama unuttuğumuz bir şey vardı… Biz yazıyorduk bunu… Bu bizim masalımızdı…

Aşk sadece masallarda yaşanırdı…

Biz istediğimiz sürece, bu masalda bu aşk hep yaşanacaktı…