Umutlarim gitti birer birer
Hayallerim gitti birer birer
Gidisin bitisin ne olur gitme
Beni benle çaresiz birakma

Yan yüregim yan
Acisiyla parçalan
Yan kimin umrunda
Sen kendi haline yan

Bütün ışıkları söndürdüm, susturdum bütün sesleri
Artık ağlayabilirsin kanka
Severken bana sormadın, ağlarken de utanma
Nasıl unuturum diye düşünmeye başlama bir beyhude çabayla
Her unutmak çabası, bir hatırlamak hamlesidir aslında
İlk akla gelendir en çok unutmak istediğin
Hep kaçmak istediğin yere koşarsın aşkta
Çok ahmakça biliyorum ama,
Herkes teslim oluyorsa eğer en çok kurtulmak istediğine,
Bu kez ahmaklık sırası sende usta
Alımlı delikanlılığından, alıngan bir adam yaratmışsın
Yumruklarının içine sıktığın gururun kırıldı kırılacak
Ama dert etme, gururun kırıldıkça çoğalacak
Aşkın acısını çekmek, aşkta hile yapıp gitmekten daha asil iştir
Sen şimdi, seni sakız gibi çiğneyip tükürdü sanıyorsun
Vaziyeti şaşırıp, algıda hata yapıyorsun
O sadece çiğnedi, sen tükür gitsin
Gel şimdi bir hasret şarkısı okuyalım
Allah gidenleri affetsin
Allah gidenleri affetsin…

Üsküdar’da sandallar yıkılır sallanırlar
Tophane’de mangallar yar diye yanar, ağlar
İsmini çığlık çığlık haykırıyor martılar
Senin için söylenir Kumkapı’da şarkılar
Yar yokluğuna itirazım var

Bütün ışıkları söndürdüm, susturdum bütün sesleri
Şimdi alemin bütün efkarını toplamaya başla
Topladığın efkarı dağıtma vakti gelir nasılsa
Aşkta kazanan taraf yoktur, bunu sonra anlarsın
Ayrılığın izlerini kaldırıp saklayabileceğin tek bir yer bulamazsın
Islak açık bir yara gibi şimdi kalbin
Hiçbir tesellide tesilli aradığın da yok
Şimdi denizleri içsen sönmez içindeki mahşer yangını
Bu illet senin gibi kaç adamı küle çevirdi de,
Küllerin hepsini kalbi yalandan bir Leyla üfleyip gitti
Sen İstanbul’un rüzgarında uçuşanı toz mu sandın
Hepsi küldür senin gibi
Ben çok kadın tanıdım
Sevenden sakındığı bedenini, sevmeyenlerin yoluna kilim yapmış
Sen gözünden sakınmışsın, o gözünün yaşına bakmamış
Şimdi dilediğin kadar ağla, bana da birşey sorma
Bu da geçer diyeceğim, inanmıcan nasıl olsa
Boşver derdi kederi, sat gitsin
Gel şimdi bir muayyer kürdi şarkı okuyalım
Allah gidenleri affetsin

Üsküdar’da sandallar yıkılır sallanırlar
Tophane’de mangallar yar diye yanar, ağlar
İsmini çığlık çığlık haykırıyor martılar
Senin için söylenir Kumkapı’da şarkılar
Yar yokluğuna itirazım var

ağladım çare olmadı ,haykırdım olmadı
el açtım dualar ettim kabul olmadı…
seni sevip sensiz yaşamakmış benim kaderim …

anladım senin bana döneceğin yok
perişan halimi göreceğin yok …

anladım senin bana döneceğin yok
perişan halimi göreceğin yok
anladım senin beni seveceği yok
benimle birlikte gideceğin yok

ben seni seviyorum dediğimde seni seviyordum
ben seni özlüyorum dediğimde seni özlüyordum
ben senin için ölürüm dediğimde ben senin özleminden zaten ölüyordum

sensiz geçen her gün bana haram olurken
anılar perde perde karşımda dururken
bensizlik hançer gibi sinende dururken

sanmaki sen bensiz huzur bulacaksın
bir ömür böyle nasıl yaşacaksın

anladım senin bana döneceğin yok
perişan halimi göreceğin yok …

ne zaman aralıkta bir yağmur yağsa ben istiklalde olacağım
ne zaman bir parfümeriye girsem hala senin kokunu arıyor olacağım
ben kaybettim sen kazandın artık sesimi duymayacaksın ….

Kavuşursak biteriz biz,
Biz mutlu sonlar katiliyiz.
Kavuşursak biteriz biz.
Sevgiyle bakan gözleri kör ederiz.
Herkesin bildiği bir aşk,
Herkesin attığı bir imza
Herkes gibi değiliz biz.
Belki biraz serseri,
Belki biraz deliyiz,
Ama kavuşursak biteriz biz.
Pervane böceğinin mum alevine sevdası
Ateş böceğinin susuzluğuyuz biz
Yanar ama su içmeyiz
Etrafında döner, ateşle dansederiz.
Bize kimseden zarar gelmez,
Biz zararı ancak kendi kendimize veririz.
Severiz, özleriz, aşktan ölsek kimseye söylemeyiz.
Biz artık biz değiliz.
Ruhlar kavuşur ve konuşur gökyüzünde bir yerde
Ama bedenen kavuşursak biteriz biz.
Melekler bize ağlar, biz halimize güleriz.
Onu bilir, onu söyleriz,
Kavuşursak biteriz biz.
İki sınır ülkenin dikenli telleriyiz,
Dokunursak kanar ellerimiz.
Kimselere söylemez gizli gizli severiz
Ama kavuşursak biteriz biz.
Bir kor var içimizde yanan,
Onu küllendiremeyiz.
Görüşemeyiz, konuşamayız ve sevişemeyiz.
Bir aşk var bizi biz yapan,
Kavuşursak biteriz biz.
Biz herkes gibi değiliz.
İstedeğimiz zaman gelip,
İstediğimizde gidemeyiz.
Kahve içip, gülüp, konuşup, başbaşa yemek yiyemeyiz.
Ne bir filmdeki mutlu son,
Ne de göz yumulacak bir kaçamak değiliz biz.
Sadece özlemle severiz,
Ve kavuşursak biteriz biz.
Sevda iki kişinin birbirine aşkı değil artık.
Artık her aşk her ağızda sakız.
Biz birbirimize aslında her aşıktan daha yakınız.
Belki ayrı şehirlerdeyiz,
Ama her gece aynı mehtapta buluşur,
Yağmur yağarsa, çıkar,
Aynı yağmurun altında ıslanırız.
Bu aşkı ancak biz biliriz.
Şiirleri güvercinlerin kulağına fısıldar,
Mektupları suya yazarız.
Biz belki ayrıyız,
Ama her gün aynı geceyi sabahlarız.
Melekler bize ağlar, biz halimize güleriz.
Onu bilir onu söyleriz.
Kavuşursak biteriz biz.

Aslında işin aslı şöyle hakim bey
Aslı’yı ilk gördüğüm gün başlıyor işin aslı
Aslı birgün benim nacizane kaptan şoförlüğünü yaptığım
56 Chevrolet taksiye biniyor
ve “Karagümrük’e” diyor bana
Karagümrük o dakika gönlümün başkenti, başımın tacı, ruhumun
ilacı oluyor.
Delikanlıya yakışmaz, yolculuk esnasında en ufak bir rahatsızlık ya da edepsizlik etmiyorum.
Yalnız indiği evi, yolu, sokağı, kapıyı mıh gibi aklıma çakıyorum
“Oğlum” diyorum bizim chevrolete
“Bu kapıyı unutma
Birgün ilk bu kapıda gelin arabası olacaksın”
Sorup soruşturup, bulup buluşturup en nihayetinde Aslı’yı
istetiyorum.
Ama gel gelelim kızın üvey anası kızı bir türlü vermeye
yanaşmıyor.
İkinci kez istetiyorum.
Bu kez üvey abi “bizde taksici esnafına kız yok” diyor
Allah’ın hakkı üçtür.
“Anam seni de yorduk ama hadi bir kez daha iste” diyorum
Kapı anamın yüzüne bir kez daha kapanıyor
“Oğlum bu işin aslı yok” diyor.
Bakkalın çırağı Osman’ın eline bir mektup sıkıştırıp
Aslı’ya gönderiyorum
“Kaçar mısın benimle” diyorum “kaçarım” diye cevap yazıyor
Mübarek Cuma gününe anlaşıyoruz
Hani yalnız gitmeyeyim bizim Rıdvan’ı da çağarayım diyorum
Rıdvan beline babadan kalma altıpakları takıp gelmiş
“Oğlum Rıdvan bu ne” diyorum.”Ne olur ne olmaz abi sen sür”
diyor.
Sürüyorum
Açıl ey Karagümrük ben geliyorum

Karagümrük yanıyor polis beni arıyor
Karagümrük yanıyor herkes benden biliyor
Ben suçsuzum diyorum kimse beni duymuyor
Bunu bir tek sevdiğim bir de allah biliyor

x3

Aslı diyorum Aslı ne oluyor
Ne oluyor demeye kalmadan polis kapıyı çalıyor
Polis kapıyı çalıyor
Polis içeri giriyor
Memur bey diyorum kız reşit kendi isteğiyle geldi
Memur bey “tamam” diyor “kıza bişey dediğimiz yok
Ama Karagümrük yanıyor
Kızı kaçırmasına kaçırıyorsun da
Karagümrük’ü niye yakıyorsun be evladım”
Aslı bu ne diyor diyorum
Aslı hiç bişey demiyor
Meğer bizim Aslı kaçarken telaşlala yemeği ocakta unutmuş
Yemek yanmış tutuşmuş
Sonra perdeler tutuşmuş
Sonra ev tutuşmuş
Sonra karagümrük tutuşmuş
Veryansın etmiş bizim üvey kaynana sokaklarda
Taksici ramazan kızı kaçırdı mahalleyi de ateşe verdi diye
Nihayetinde attılar beni nezarete
Tez vakit sonra mahkeme günü geldi
Hakim aslıya sordu
“Kızım seni bu adamı kaçırdı”
“Evet hakim bey”
“Mahalleyide bu adamı yaktı”
“Ee evet hakim bey”
Ne eveti Aslı
Nikah kıymıyoruz Aslı
Ne eveti
Meğer üvey anayla üvey abi baskı yapmışlar evde kıza
Evide mahalleyide Ramazan yaktı diyeceksin diye
7 Yıl Bayrampaşa’da geçer geçmesine de
Yalandan 7 yıl yatmak 70 yıl gibi delir kanı deliye
Birkaç güne kalmadı
Koptu kafamın belkayışı
Dedim ki kendi kendime
Ben buradan kaçarım
Gider bu kez harbiden Karagümrük’ü yakarım
Şimdi hepiniz merak ediyorsunuz dimi hakim bey
Yaptım mı yapmadım mı diye
Yaptım
Bayrampaşadan kaçtım
Önce gidip üvey abisinin Balat’taki kahvesini
Daha sonra da üvey annesinin yeni aldığı evi benzin döküp
Yaktım
Şimdi hakim bey cezam neyse çekerim
İçerde de iyi hali bozmam sizi temin ederim
7 Yıl değil 70 yıl bile olsa
Paşa paşa yatarım
Karagümrük’ü yakarım
Sonra girer paşa paşa yatarım hakim bey
Paşa paşa yatarım

Karagümrük yanıyor polis beni arıyor
Karagümrük yanıyor herkes benden biliyor
Ben suçsuzum diyorum kimse beni duymuyor
Bunu bir tek sevdiğim birde Allah biliyor

GÖZLERİN HANÇER DEĞİLSE NEDEN KALBİM KANIYOR
AYRILIK ÖLÜM DEĞİLSE NEDEN BAĞRIM YANIYOR [2]

AŞK BİR IZDIRAP |
AŞK BİR IZDIRAP |2
KİM NE DERSE DESİN AŞK BİR IZDIRAP |

ŞU GURBET ELLERİNDE KALDIM YETİM KİMSESİZ
GEZERİM KÖŞELERDE AĞLARIM SENSİZ SENSİZ [2]

AŞK BİR IZDIRAP |
AŞK BİR IZDIRAP |2
KİM NE DERSE DESİN AŞK BİR IZDIRAP |

GİTMEK Mİ ZOR KALMAKMI DEMİŞTİK BU YOLA
HER İKİ DURUMDADA ÖLÜYDÜM BEN
IZDIRABIM SENSİZLİK
SENSİZLİK YAKICI BİR ATEŞ
HER NE KADAR YANINDA OLAMASAMDA
BEN SENDEN HİÇ GİTMEDİM
BEN IZDIRABI SEÇTİM…

Elif dedim be dedim aman
Yar ben sana ne dedim?
Kuş kanedi kalem olsa aman
Ah yazılmaz benim derdim

Elifim noktalandı aman
Az derdim çoklandı
Yetiş anam yetiş bubam aman
Ah çeyizim bohçalandı
Yetiş anam yetiş bubam aman
Ah mezarım tahtalandı

Bir gün gelirde unuturmuş insan
En sevdigi hatıraları bile
Bari sen her gece yorgun sesiyle
Saat on ikiyi vurduğu zaman
Beni beni unutma, beni beni unutma, beni beni unutma

Çünkü ben her gece o saatlerde
Seni yaşar ve seni düşünürüm
Hayal içinde perişan yürürüm
Sen de karanlığın sustuğu yerde
Beni beni unutma, beni beni unutma, beni beni unutma

O saatlerde serpilir gülüşün
Bir avuç su gibi içime, ey yar
Senin de başında o çılgın rüzgar
Deli deli esiverirse bir gün
Beni unutma

Ben ayağımda çarık, elimde asa
Senin için şu yollara düşmüşüm
Senelerce sonra sana dönüşüm
Bir mahşer gününe de raslasa
Beni unutma

Hala duruyorsa yeşil elbisen
Onu bir gün yalnız benim için giy
Saksıdaki pembe karanfilde çiğ
Ve bahçende yorgun bir kuş görürsen
Beni unutma

Büyük acılara tutuştuğum gün
Çok uzaklarda olsan yine gel
Bu ölürcesine sevdiğine gel
Ne olur Tanrıya kavustuğum gün
Beni unutma, beni unutma

Gurbet elde bir hal geldi başıma,
Ağlama gözlerim mevlam kerimdir.
Derman arar iken derde düş oldum,
Ağlama gözlerim mevlam kerimdir.

Huma kuşu yere düştü ölmedi,
Dünya Sultan Süleyman’a kalmadı,
Dedim yare gidem nasip olmadı,
Ağlama gözlerim mevlam kerimdir.

Sevdan ile düştüm yaban ellere
Dalıp çıktım ateşlere küllere
Giyin de bir çarık
Gel ardım sıra
Dağlara yollara çöllere

Diyardan diyara bir yol
Sor beni yarim yarim
Bul beni yarim yarim
Gör beni yarim yarim
Ah beni beni

Sen kalem ol ben de kağıt
Yaz beni yarim yarim
Çiz beni yarim yarim
Çöz beni yarim yarim
Ah beni beni

Kurban olam kalem tutan ellere
Dertli dertli name çalan tellere
Yanık yanık türkü diyen dillere
Dağlara yollara çöllere