Can Yarası
geliyorum,
üvey kalmış benliğimden,
uçur beni ; hiç düşünmediğim bir dünyaya**
sen
arşın/ ilerisindeki /aşkınla
kızıl /şarapsın..
zamana meydan okuyor işte varlığın!!!
acıların özetini çıkarsam;
acaba kaç sayfa alırdı defterim??
1.
2..
3..
uzayıp gider..
yokluğunda sızlanmalarım var ya;
varlığında mutluluklarım kadar çok!!
bıraktığım imzada dünya,
tanımlar kendini yeniden…
ben sana geliyorum işte;
doğacak bebekler açsınlar erken gözlerini; gülen bir hayatın güzsüz bahçelerine.
şimdi ben de o bahçeler ki tarumar***
sen uzaklaştıkça; nefesim hep boynunun bittiği köşede,
çölde ki sıcaklığa yakın,
sen bana yaklaştıkça;
tüm sahralar kaktüs…
ben esirliğimi bırakmış
mahsun bir köle,
ama tek bir söz söyleme hakkım var nihayetinde;
seni seviyorum : kanatıldığım kuytular şahit
işte yazıyorum şuraya damarımdan a(kan) hüznümle…
Tags: Can Yarası
