Ne korkuyorsun
Aşık olmaktan mı söyle
Aşk seni bulunca hep kaçar mısın böyle

Gezip dolaşırken aaafin yerindeyken
Hiç düşüncen yoktu her şey yolundayken
Aa gülüm noldu
Şşşşttt
Ne korkuyorsun
Aşık olmaktan mı söyle
Aşk seni bulunca hep kaçar mısın böyle
Gidip konuşsaydın ya orada dururken
İki lafın belini kırıverseydin ya
Belki o cesaret edemedi
Aaahh
Bana ah çektirme aşk
Ahhh
Eline düştüm elimle
Ahhh
Nasıl güzelsin öyle
Ahhh
Asılı kaldım sende

Ne zaman aşık olsan tuhaflaşıyorsun
Küçük bir çocuktan çocuk oluyorsun
Şimdi düşünürsün kaşını gözünü
Hayallerin söyler lafını sözünü
Aa gülüm yalan mı
Şşşşştt
Ne zaman aşık olsan tuhaflaşıyorsun
Küçük bir çocuktan çocuk oluyorsun
Gidip konuşsaydın ya orada dururken
İki lafın belini kırıverseydin ya
Belki o cesaret edemedi
Aaahh
Bana ah çektirme aşk
Ahhh
Eline düştüm elimle
Ahhh
Nasıl güzelsin öyle
Ahhh
Asılı kaldım sende

Öyle diyorlar böyle diyorlar
Şekile mekile takılıp üzüyorlar
İnsana dünyayı dar ediyorlar
Yaftayı takıp sınıflandırıyorlar

Eğriyi doğruyu bilenmi bunlar
İnsanı kaderine küstürüyorlar
Kaçtım kaçtım durdum
Kendime değil hep kendimden

Ne zamanki bana geri döndün
Ümitle donandım yeniden
Benbenden oldum yaşayınca
Onun bunun kitabına göre

Ben yine beni kendimde buldum
Sığınınca kalbime yeniden
Ben bundan böyle
Ne yasak tanırım ne kural tanırım

Ruhum bedenime dar bunalırım
Üstüme gelme bak kafa tutarım
Acımam tozu dumana katarım
Ben sen olamam olursam eğer

Kendimi kızgın ateşe atarım
Uymam sürüye uymaktansa
Kendimi kurda yem yaparım

Ya sev seveceksen olduğum gibi
Yada çıkar at kalbinden beni
Değiştirmeye çalış ve yargıla
Hangimiz kusursuz mükemmelizki

Bana tepeden bakıpda kendini
Daha özel ayrıcalıklı sanma
Kaçtım kaçtım durdum
Kendime değil hep kendimden

Ne zamanki bana geri döndün
Ümitle donandım yeniden
Benbenden oldum yaşayınca
Onun bunun kitabına göre

Ben yine beni kendimde buldum
Sığınınca kalbime yeniden
Ben bundan böyle

Ne yasak tanırım ne kural tanırım
Ruhum bedenime dar bunalırım
Üstüme gelme bak kafa tutarım
Acımam tozu dumana katarım

Ben sen olamam olursam eğer
Kendimi kızgın ateşe atarım
Uymam sürüye uymaktansa
Kendimi kurda yem yaparım

Laz alacaklılardan kaçmak için kapısının üzerine “İstanbul’dayım” yazmış ve her kapı çaldığında tavan arasına kaçıyormuş. Yine kapı çaldıktan sonra bu kez büyük bir gürültü ile kapı kırılmış ve eve giren birkaç kişi lazın eşyalarını dışarı taşımaya başlamışlar. Bu durumu tavan arasından seyreden laz:
– Ulan şimdi İstanbul’da olmasam size gösterirdim.

Adamın biri yine Karadeniz’i gezerken bakmış bir tepenin üzerinde Lazlar dansediyor ve ara sıra aralarından birini tepeden aşağı atıyorlar. Adam korka korka Lazların yanına yaklaşıp sorar :
– Pardon ama ne yapıyorsunuz ?
– Körmüsün daa, Temel atma töreni yapıyoruz.

Lazın eczanesine eli silahlı, yüzü kadın çoraplı iki soyguncu girmiş ve ellerindeki silahi Laza doğrultup:
– Çabuk kasadaki herşeyi ver !
– Özür dilerim, reçetesiz hiçbirşey vermiyoruz.

İki laz yılan olan Temel’le Idris yolda gidiyorlarmis. Birden Temel Idris’e donup: “Ula Idris biz zehirli miydik yoksa zehirsiz mu?” diye sormus. Idris sasirmis “Ula ne oldu gene” demis. Temel de:
“Ula biraz once dilimi isirdim da,” demis…

Temel Fadime’yle tiyatro gişesine gitmiş:
– Pize içi pilet lütfen.
– Leyla ile Mecnun için mi?
– Hayir Fadime’yle penum için.

Temel kütüphaneye gider. Shakespeare’nin bir kitabini ödünç almak ister. Memur sorar,
– Hangisini?
Bir süre sessizlikten sonra,
– Vilyum.

İnan dönüşüne bağLı değiLdi sevdamın ağırLığı. . !!
YokLuguna ve imkansızLığına direnmek Her $eyden daha anlamLıydı.

Eğer dönmeseydin Ne yapar ne eder GözLerin¡ tedarik ederdim bi yerLerden. .
Elini en karanLıklarda buLur tutardım. .
En azından oyuncağıyLa oynayan çocuk g¡b¡ Kırmadan, kırıLmadan Kendi kend¡me severd¡m sen¡. .

Artık dönmesende oLur herşeyin ¡k¡nc¡si yen¡Lg¡dir. . !!
Her dönüş ispâtıdır biraz daha kaybtmişL¡ğin. MaLuptur iLeriye bakamayan Bakamaz ki pişmanLığından . .

Onu tutar geride bıraktığı hEr neyse Dahada bağlanır ardında kaLan. .

TerkediLen çabuk büyür. .

Hüzün kaLana düşSede Pişmanlîk hep gidenin payına. .

AyrıLık zor zanââ†.

KimSe yüzde yüz güLemez KimSe yüzde yüz gidemez

Giden dönüyorSa sevdiğinden değiL

Kaybettiğindendir Ve aradığını buLamadığından..

Eski rüzğarLarın sözü geçmez terk ettikLeri dağLara. .

Geceye yen¡ şiirler gerek.. Gemiye yen¡ fırtına.. Her eyLüL’ e başka yağmur..KaLan’a †aze baharLar lazım. .

Ve gidene biraz yürek !!
KaÇanLar p¡şman ş¡mdi

KaLanlar sevmeye devam edecek..

ş¡mdi b¡z ayrıLdık ya

B¡ kaç gün sendeLeyerek yürürüm

Ayağım †akıLsada düşmem

Yine doğruLurum b¡l¡yorum.

Ya$adığım †üm a$kların üstüne

Ben artık vAZ //mı// geçiyorum. . .

Binmediğim hiçbir otobüs,
Beklemediğim hiçbir durak kalmadı bu şehirde.
Gittikçe azalıyor hayat.
Neyi erken yaşadıysam,
Hep ona geç kalıyorum.

Sana göçüyorum her sonbahar.
Yolların çıkmıyor aşkıma.
Unuttuğun yağmurların adı saklımda.
Seni içimden terk ediyorum…

Susmaktan yoruldum.
Kuşlar ve şarkılar bu şehri terk edeli beri, efkar demliyorum gözlerimde.
Yaşlarımı yanağıma varmadan öldürüyorum.
Tam sancağımdan yaralıyorum kendimi.
Alnını yüreğime dayadığın güne bakıp,
Seni içimden terk ediyorum…

Ne unutacak kadar nefret ettin,
Ne hatırlayacak kadar sevdin!
Yıkık bir duvar kadar bile pişman değilsin,
Biliyorum.
Beni hep bulmamak için aradın.
Yanılgımdın,
Yandığımdın,
Yangındın…

Sensizliğe yenilmek,
Sana yenilmekten zor olsa da,
Ardımda bir sürü belkiler bırakarak
Seni içimden terk ediyorum…

Şimdi
İçimizde öldürülecek bir anı bile bulamayan
İki yarım kaldık;
Tamamlayamadık bizi.
Elimden tutmadın yalnızlığımın,
Saçlarımı da uzaklarına gömdün.
İçimin mavisi senin okyanusundandı.
Al! Geri veriyorum.
Kilitleri hep yanlış kapılara vurdun.
Devrilmiş vagonlara dönerken gözlerim,
Sana bensizliği terk ediyorum.

“Yarime uzanmayan bütün dallarım kırılsın” demiştin.
Aşk içinde doğmuşsa nereye kaçabilirdi?

Ne tuhaf değil mi?
İçimi acıtan da sendin,
Acımı dindirecek olan da…
Ya öldür beni dedim,
Ya da git benden.
İçi bulanık bir sevdanın ucunda seni kaybettim.

Aldırmadın aldırmalarıma.
Bir gecede yakıp yarini,
Şafaklara sattın ihanetini!
Külüme basanlar bile utandı yaptığından.

İşte soluk bir ömrün
Son nefesi.
Benden,
İçimden
Terk ediyorum