çok korkardım birgün sende el olursun diye,ağlardım
çok korkardım birgün sende gideceksin diye,napardım
çareyi bulamadım sensiz olamadım
haykırdım göklere feryadımı duyuramadım

yanmışım gözlerine yanmışım sözlerine
takılıp kalmışım hayaline
sensizlik çok zor gelir tutamam kendimi
bu dünya yıkılır üstüme

Yapma,beni bırakma
Eller ne der sonra diller ne der sonra

Yalnız gitme,giderken benide götür
Ben gelmezsem hiç durma
Bu aşkı bitir

Yapma,beni bırakma
Eller ne der sonra,diller ne der sonra

Yalnız gitme,giderken beni de götür
Ben gelmezsem hiç durma
Bu aşkı bitir

Yapma beni bırakma
Eller ne der sonra,diller ne sonra

Sen insaflıydın…sevmeden önce
Sen vicdanlıydın…bu aşktan önce
Yüzüme baksana…bir şey sorunca
Hoşuna mı gidecek bensiz kalınca?

Yaslica bir kadin kaldigi otelin merdivenlerinden hisimla inerek resepsiyon
memurunun karsisina dikilir :
-” Bu ne rezalet!.. ” diye bagirmaya baslar :
- ”Dün gece delikanlinin biri geç saatlere kadar kapimi yumrukladi durdu ve
ben bütün gayretime ragmen kapiyi bir türlü açamadim..”

Göz doktoru: – Şu tablodaki harfleri okur musunuz? Cafer: – Siz bana okur musunuz? Benim gözlerim bozuk da..

Adamın biri, bir gün ağacın altında namaz kılıyormuş. Ağaçta bulunan başka biri de onu izliyormuş. Namazını bitiren adam daha sonra namazının kabul olması için Allah’a dua etmeye başlamış. – “Allahım sen namazımı kabul et.” Ağaçtaki adam: – “Etmem”, diye cevap vermiş. Adam şaşırmış. Tekrarlamış: – “Allahım sen kıldığım namazı kabul et.” – “Etmem.” Adamın şaşkınlığı iyice artmış. Yine: – “Allahım sen namazımı kabul et”, demiş. Ağaçtaki adam tekrar: – “Etmem”, deyince adam sinirlenmiş. – “Etmezsen etme. Zaten abdestsiz kılmıştım.”

Bir sözünle zevke geldim
Seni karşılıksız sevdim
Biraz anlayışlı olsan nerde
Dokunur mu kalbe susmak
Senin her şeyin konuşmak
Biraz elverişli olsan nerde
Çıkıyorsun olamaz diyorsun
İki kalp bir evde
Hümanist olsun
Basit olsun
Ne kalır ki elde
Yeter artıkaşksız bıraktık
Sabotaj bazında
Bu da ders olsun
Magazinsel aşktan flaşlar
Eziyet bazında.

Hiç kendime gelemem bu düzende yürüyemem
Gece tek nefes alamamalmasın beni yormasın
Senin aşkına üyeyimhadi gel bir delireyim
Bu bataklığa batamam
Batmasınçok uzatmasın.

Bulamam dedim bulamadim..

Yillar önce rastladim aska
Mutelif yerlerden yürütüp
Canim cekti gördügüm anda
O’da tesadüf..
Birlirmiydim ayrilacagimi?
Hüzün kadar sarsilacagimi?
Daldan dala savrulacagimi?
O’da tesadüf!

Deliler gibi yaniyorum
Yuvadan ucup gidiyorum
Yasimiz neden büyük ama seni adim adim sayip seviyorum?
Heycandan ismini bile kazidim bitik yüregime
Senin ask diyen o diline bile doyamadim telaslaniyorum

Heycandan her gece hayalini unutursam aglama unut beni
Bebegim hayatta yok senin gibi
Bulamam dedim bulamadim!!
Aradim seni cikip sokaklara
Isyanim sana degil tüm asklara
Geceden icip icip sabahlara cikamam dedim

Nasip olsun en güzel aşktan bize
Adımız birer hastaya çıktımı yüze bakan yok.
Sanıyorlar diz çöker aşk önümüze
Bu zamanlar fazla gezenlere vize veren yok.
Hayat beni neden yoruyosun?
Madem çok günah oyunu sen bozuyosun.
Sebebi çok….

Şeytan diyor ki yanaş şuna
Adını anma sataş şuna
Deli kader seni karşıma
Çıkaracak mı bilen yok.
Can üzülür buna taş değil
Çekilecek gibi aşk değil.
Bu gönül herşeye aç değil
Doyuracak mı bilen yok.

Nefes almasın içimde,
Uzak olmasın tenimden
Sarsılmasın, kaybolmasın
Tozpembe gülüşün.

Ve sen eski sen değilsin,
Tadın en mükemmelinde
Kurtulmasın, kaybolmasın,
Göklerde öpüşün.

Acıma kalbime, onu tüketmek zor,
Bu gece aldığım tadı yok etmek zor

Acını görüp, ona gülüşüne esir olayım
Tenine, kokusuna, dokusuna nefes olayım
Yerine koyamadı, kıyamadı yok oluşuma
Bu gece izin alıp yüreğime dokunuşuna

Ne bir tuzaktı, nede uzak… Bana sadece yasak(dı)…

Direnişin soylu başkanı denilen “gerçek”le yağmalanıyordu evim.. .Aç bir şiirin yangınından küllenemez miydim?.. Soğukta olsa, bir cemre düşemezmiyim toprağa…Sancılı bir “yanılgı” gergefliyor olmalı aklım… Yusuf’un özünü biriktirmişken kalbim, Züleyha’dan dem vurunca uyandım… Yusufda’ki nebi sabrıydı; ben Züleyha’ya yandım…

Sığ ve durgun suları bana kurulmuş sitemlerin imgesi olmasından uzak tutulmalıydı…

Kanunsuz bir akıntının dehşetli fırtınasında kalmam, kendime meydan okumam, maviliklerin hatrınamıydı…Saçlarımdan ölüm dökmeliydim öyleyse ve tevekküre sürmeliydim geceyi; ki sergüzeştime “rindlerin soylu kölesi” yazılmalıydı arayışlarım…

Sular irin akar gözlerimden; ellerinizi dokundurmayın… Rüzgarlı ruhlar cehenneminden geliyordu asiliğim, yanaşmayın…Buğulu bir kitabedir göğe asılı dualarım, duymayın…Siretin suretinde yar’e tutundum, ayrılığa bulaştırmayın…

Ruhuma tükürülen bir ten ellerim… Gök/yüzünü tutun dönmesin dilim… Çok sesli üremeyin ki kıısalmasın cümlelerim…Asırlar öncesi kendine yağan bu şehir beni ağlatıyorsa bana, varın gerisini siz düşleyin…

Biri bana söylesin şimdi; med-cezir’miyim ben ki; dolunay hilale döndü diye denizi ıslatayım…

Biri beni görsün şimdi; yakamozmuyum ben ki; ay hilale can verdi diye denizi karartayım…

Biri bana sussun şimdi; ayrılığın dilsiz öfkesiyim ki ben; sefil ücralarımda ruhunu okuduğumu aşk’a yamarım…

Alınmak istenilsem aşktan, hasat verecek yaşam ve gitmek var zamandan…

Yüzüme en yakınken tutkunu olduğum sukutun, önünden geçen her şeyinin hiç kimsesiyim şimdi…

İlk yanaştığım uzaklık, bir yol ağzında yüzüme örttülen sevda yakınlığında… Susturdum umut vakitlerini… Yaşam evime gürültülerinle dön hadi…

Şimdi koca bir devrik kurulu aşk öyküleri; yaşam bana..

Hadi susturun susturabilirseniz, adam gözlerimi..

Benim dokunulmaz ağıtlarım var sizden uzak,sizden yasak…

Ayrılık kadar büyüdüm, aşk kadar yandım, acı kadar sustum ve ben gibi kaldım…

Bilen söylesin şimdi; bu öyküde hangi ah’ın vaktinde doğurdu beni annem ve beni hangi kıyamet anında koydu rahmine..
içim acıdı…

İçim acıtırdı…

İçim hep acırdı zaten…